Η έκθεση αυτή διερευνά τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς στην Σκάλα, ένα μικρό χωριό στο νησί της Λέσβου, και το πως ανταποκρίθηκε στην ευρωπαϊκή προσφυγική κρίση του 2015. Με την άφιξη χιλιάδων προσφύγων στις ακτές του, το χωριό έγινε κομβικό σημείο για τις παγκόσμιες ανθρωπιστικές προσπάθειες, οι οποίες επηρέασαν βαθιά τη ζωή των κατοίκων της περιοχής. Η έρευνα καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι κάτοικοι του χωριού βίωσαν και σε πολλές περιπτώσεις προσαρμόστηκαν, αναδεικνύοντας τις πράξεις αλληλεγγύης, καθώς και τις εντάσεις και τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν καθώς περιηγήθηκαν σε αυτή την ιστορική στιγμή.

Μέσω της μακρόχρονης επιτόπιας έρευνας, το έργο αυτό αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο η κρίση αναδιαμόρφωσε την καθημερινή ζωή, την τοπική ταυτότητα και τις σχέσεις της κοινότητας στη Σκάλα Σκαμιάς. Εστιάζοντας στις προσωπικές ιστορίες των κατοίκων, των εθελοντών και των αλληλέγγυων, η έρευνα παρέχει μια μοναδική οπτική στο προσφυγικό, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στις εμπειρίες των προσφύγων αλλά κυρίως στις επιπτώσεις που είχε στην κοινότητα υποδοχής. Η έρευνα αναδεικνύει τις εμπειρίες των κατοίκων, καταδεικνύοντας πώς τα παγκόσμια ζητήματα μπορούν να αλλάξουν βαθιά τον ιστό μιας μικρής κοινότητας.
Το έργο εξετάζει επίσης τη Σκάλα Σκαμιάς ως ανθρωπιστικό κέντρο, ενώ αποκαλύπτει πώς η παγκόσμια κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης διαμόρφωσε τις αντιλήψεις και την πορεία του προσφυγικού κινήματος. Επιπλέον, επηρέασε τις τοπικές ισορροπίες, τις φιλίες και τις κοινωνικές σχέσεις μιας ζωής στο χωριό.

Η έρευνα κορυφώνεται με μια οπτικοακουστική έκθεση που έχει σχεδιαστεί για να συνδέσει το κοινό με αυτές τις σπάνιες στιγμές. Μέσα από προσωπικές αφηγήσεις και αποτυπωμένες καθημερινές θραύσματα, η έκθεση αναδεικνύει την ανταπόκριση της Σκάλας Σκαμιάς στο προσφυγικό κίνημα, προσκαλώντας σε προβληματισμό για την παγκόσμια αλληλεγγύη, την ανθεκτικότητα και τις κοινές ανθρώπινες εμπειρίες που ξεπερνούν τα όποια σύνορα.